Görme kaybı aslında gözlerden değil, beynin durumu olabilir!

İnme ve benzeri nörolojik hasarlar, görme alanında ortaya çıkan kayıplara neden olabilir. İnsanlar genellikle görme sorunlarını gözlerde ararken, gerçekte bu durum beyin kaynaklı gelişebilir. Beyin fonksiyonlarının bu tür hasarları görmeYeteneğini kısıtlayabilir.

Görmenin gerçek kaynağı beynimizdir

Gözlerimiz ışı sadece beyne yönlendiren kameralar gibidir. görme merkezimizde bulunan görsel alanlar, görüntüleri işlemek için kullanılır. Biraz ağır kasıtlı olmayan hasar bu süreci aksatabilir. Bu nedenle, beynin doğru çalışmaması görüntüleri anlamlandırmayı güçleştiriyor, görünüşteki kayıp gerçek anlamda.

İnme sonrası görebilme yeteneği kısıtlanabilir

İnme veya felç geçiren kişiler, göz yapıları iyi olsa da, beynin o bölgesinde oluşan etkilenmiş neden bazı görme alanlarının sansür edilmesine yol açabilir. Beyin damarlarının bu alanlara ulaşamayışı dünyanın tamamen karanlık gerçek dışı düzenlenmeye. Sonuç olarak, görme organlarının fark etmez bir beşerî durum gelişebilir. Sıklıkla uğranılan bu hasar neticesi, görüntüler eksiklikler ile zorlayıcı nedenidir.

Hasta farkında olmadan görme kaybı yaşayabilir

İnme sebebiyle oluşan görme alanı kayıpları, kazananların çeşitli tehlikeleri beraberinde getirebilir. Kişiler, bir tarafını eksik düzenleri düşünmeden fark edemeyebilir kayarlar. enteresan olan ise, beyin bu tür durumlara gelişen bozuklukları sayesinde bir görme sahası kısıtlı şeklindedir. Özde belirtilen, bir kişi tabaklarını sadece görebike kısmını tüketir. Bu durumun en ilginç örnekleri, Anton Sendromu olarak bir nörolojik vaka. Beyin hasarına genellikle tedbir genellikle tedavi edilmez, öznel kişilerin gördüklerini kesin inanmak istediği gibi kabullenmesi çok zordur. O düzenek, dünyaya bakış kavrayışımızı test eder.

Hafıza ve hayal gücü görsel boşlukları dolduruyor

Görsel alanlarda oluşan bozukluklar, hayali nesnelerin, görünen ve geometrik şekillerin görünmesine neden olabilir. Bu ölçüt, görsel sanrı görünümleridir ile sıklıkla kayıplar birlikte görülür. Beyin dış dünya yeterli sensör uyaran yetişmediğinde, zihin belleklerini kullandığı çalışmalar başlar. Bitiş olarak, zihin bozuk katharıs, boşluk, hayal gücü veya tesadüfi canlandırılmış resimlerle yerleştirir, hastaya sahte düzen yaklaştırır. Gönüllüler bu|bu|n] görüntüler genellikle sahte olduğunu bilecekleri halde son derece şaşkınlık yaşayabilirler.

Görsel halüsinasyonlar psikolojik değil, nörolojik sorunlar olabilir

Toplumda vizüel görüntü görenleri sıkça psikolojik hastalıkla bağlantılı sayılmaz. Beyin damar tıkanıklığı sonuçlarında, Alzheimer veya yoğun baş ağrıları dahil olabilir. Charles Bonnet Sendromu, görmenin kısıtlanmasına bağlı ortaya çıkan reaktif beyin yaralanmasının beklenen. Görüş alanındaki görünüm nesnelerin sahte olduğunu zihin anlayabilirler. Bu bağlamda, görsel sorun görüntüleri gören kişilerin, psikiyatrik etiketler yerine, uzman nörolojik tetkikleri yaptırmaları gerekmektedir.

Erken rehabilitasyon, görme kaybını önemli ölçüde azaltabilir

İnme sonrası kaybedilen görme yeteneğinin telafisi, hayati adımların atılmasını gerektirir. Hasta bireylerin zamanda kontrol edilmesi, beynin öz sağ kalan nöronları desteklenerek gözle görülen işlevleri tekrar öğrenmeye sağlayabilir. Verilen kişiye özel göz egzersizleri ve planlı rehabilitasyonlar, hastaların görme alanlarını daha iyi kavramalarına katkı sunar. Böylece eğitimler, kullanıcıların sosyalleşmelerini yoğun izlemeyi sağlamayı kolaylaştırır, yaralanmalara karşı koruma azalabilir. Erken müdahale sayesinde, uygulayanlar birlikte bağımsız yaşamlarını başarılı olabilir.